Feeds:
પોસ્ટો
ટિપ્પણીઓ

Archive for ઓક્ટોબર, 2012

આજે રાત્રે લખીશ ઉદાસતમ પંક્તિ.

લખીશ, દા.ત. ” રાત્રિ તારા ભરી
અને તારા છે ભૂરાં, થથરે અંતરિક્ષમાં.”

રાત્રિ પવન આકાશમાં ચકરાય અને ગૂંજે.

આજે રાત્રે લખીશ ઉદાસતમ પંક્તિ.
ચાહીતી એને,અને ક્યારેક એણે મને પણ.

આવી આખી રાત મેં ધરી હતી એને બાહુમાં.
કર્યાં વળી વળી ચુંબનો અનંત આકાશ હેઠળ.

ચાહ્યો હતો એણે મને,ક્યારેક મેં પણ ચાહી હતી.
કેવી રીતે કોઇ ન ચાહે એની વિશાળ નીરવ આંખો.

આજે રાત્રે લખીશ ઉદાસતમ પંક્તિ.
વિચારવા કે એ નથી મારી.અનુભવવા કે મેં ખોઇ એને.

સાંભળવા પ્રચંડ રાત્રિ.એથી વધું કદાવર એના વગર.
અને કાવ્ય ઝરે આત્માપર જેમ ઝાકળ ગોચર પર.

શો અર્થ છે કે મારો પ્રેમ એને જાળવી ન શક્યો.
રાત્રિ છે તારા ભરી અને એ નથી મારી પાસે.

બસ આ જ. દૂર કોઇ ગણગણે છે.દૂરત્વમાં
મને આત્મસંતોષ નથી કે મેં એને ગૂમાવી છે.

મારી દ્રષ્ટિ શોધે એને જાણે કે લાવે એને અડોઅડ.
મારું હાર્દ શોધે એને ,અને એ નથી મારી સાથે.

એ જ રાત્રે ધોળ્યુ એનું એ જ વૃક્ષ.
અમે .તે સમયના,એના એ જ હવે ન્થી.

નથી ચાહતો હું હવે એને, નિશ્ચિત એ, કે કેવી રીતે ચાહીતી એને.
સ્વર મારો શ્રમિત સ્વાસ શોધે સ્પર્શવા કાન એના.

બીજાની.એ થશે બીજાની.હતી જેમ એ મારા ચુંબનો પહેલાં.
એનો સ્વર,એનું ઉજ્વળ તન,એની અનંત આંખો.

નથી ચાહતો એને હવે,નિશ્ચિત એ,પણ કદાચ ચાહું હું એને.
પ્રેમ છે ટૂંકો એવો,ભૂલવો છે લાંબો એવો.

કારણ આવી રાત્રિમાં હું ધરું એને મારા બાહુપાશે
નથી આત્મસંતોષ કે મેં ગુમાવી છે એને.

આ અંતિમ વેદના આપી એણે મને સહેવા,છતાં.
અને આ છેલ્લું કાવ્ય જે મેં લખ્યું એને માટે.

(૧૦-૨૯-૨૦૧૨,અનુ.હિમાન્શુ પટેલ)

(વધુ…)

Advertisements

Read Full Post »

સંક્રમણ છાવણીમાંથી યમનવાસી મારા દાદાને ઘેર આવ્યા
બેઠાં અને મૌન રહ્યાં
એક ગાતો હતો ત્યારે બીજાંઓએ ધીરજ જાળવી
આમ હું ચૂપકીદી અને પોક વચ્ચે
ઉછર્યો હતો
હવે એમણે બાપુને ફોન આપ્યો છે અને તેઓ
ઘંટડી વાગવાની રાહ જૂએ છે
એંસી વર્ષ એ ચૂપ રહ્યાં અને એમના પૂર્વજોએ મૌન જાળવ્યું
હવે એ ઇચ્છે એક શ્રોતા એમનું કહેવું સાંભળવા
(૨૦૦૪માં લખાયેલી આ કવિતાનો અનુવાદ ૨૦૧૨માં અંગ્રેજી અને ગુજરાતીમાં જોડે જોડે થયો.)

ON THE SILENCE OF THE YEMENITES

Yemenites from the transit camp came to my grandfather’s house
sat and kept silent
while one sang the other waited
so I was raised between howling
and silence
now they’ve installed a telephone for my father and he sits
waiting for a ring
for 80 years he was silent and his ancestors kept silent
now he wants someone to hear what he says

Aharon Almog

(Mandate Palestine, 1931)

Read Full Post »