Feeds:
પોસ્ટો
ટિપ્પણીઓ

Archive for ફેબ્રુવારી, 2015

૧) સાવિત્રિનો લહિયો, મિશેલ કેહિલ

હું ઇતર ઇશ્વર શોધવા આવી હતીઃ
વૈદિક દેવી ,મહાદેવી.
મને કેવળ લંગડો જડ્યો
જે સાંકડો રસ્તો ઠેકતો હતો,
રક્તપિતિયો સલમલ જેવાં હાથવાળો.
વૈશ્વિક ગામડામાં ઇશ્વર આવાં સ્વરૂપ ધરે છે ?
આ બાળકો હગે
પવિત્ર નદી કિનારે,
જે વહે નકામા રોપામાં.
અઘારની મીઠડી ગંધ
હું ઉંઘું તે દરેક પલંગમાં ભળે.
સૂર્યપ્રકાશ કેવી રીતે પરમ સુખમય હોય.
શેમ્પુની સુગંધ
વા ફિક્કા સંગીતનો
ઇઝરાયલી સ્વર સ્વર્ગસુખ કેવી રીતે.
અને જો એ ખરેખર દૂર્ગાપૂજા હોય
તો એનું વાહન ક્યાં?
કોણ વિચારશે એના વાઘનું શિશ્ન
ચીની નપુંસકતા દૂર કરવા વપરાશે?
કદાચ આજે ભૂલથી,મને,લક્ષ્મી ગણી
પાણી ઘટેલા બાળકની માએ
જે આખા મહિનાની રોટલી માંગે છે.
જોયું,મારા હાથ બેવડાય છે.
ગુલાબી કમળ ઉગાડવા.
પાંચના સિક્કામાં ચલણ ઠાલવવા.
હું કેવીરીતે સમજાવું કે હું લક્ષ્મી નથી,
પણ સરસ્વતિનો લહિયો શોધે
હંસનું વળાંકદાર ગળુ,સાચો શબ્દ
એને ખાતરી કરાવવા કે સ્તનપાન વોશ્વનિય છે
દૂશિત પાણીમાં ભેળવેલાં
આયાતિ દૂધ કરતાં.
૩/૧૪/૨૦૧૫

૨) લોર્કા
ક્ષણભર ભીંત સાથે ઊભો રહ્યો
પછી જલ્લાદ તરફ ચાલ્યો
બંદૂકનું મોઢું પકડ્યું
અને લઈ લેવા પ્રયત્ન કર્યો.
શાંતિથી, બ્રેડનાઈફ પકડી
ચેષ્ટા કરતાં પ્રેમી સમ.

એ ભીંત સાથે છત્તો ઊભો રહ્યો
પછી ફરી ચાલ્યો
દયામણો,પીઠું બંધ થતાં પહેલા
સાંજે ઝઘડેલાં હતાશ જેવું.
પણ એમણે ઝડપ્યો એને
ઘૂંટણીયે પાડ્યો
ઊંધો વાળ્યો
હવે એની પ્રાર્થના સિંહની નદી જેવી
૨/૩/૨૦૧૫

૩) મિલર ફાર્મ,ચર્લેરોઇ
જુલિયા મિલર માટે

વરસાદ આખી રાત પડ્યો અચાનક
હારમાળા થયો પર્વતની ખૂંધી માટીમાં.
બળી ચૂકેલો ધૂમાડો
તત્ક્ષણ લીલાશ દેખાડતો હતો
પરોઢે,ખૂંપેલા પ્રકાશમાં;
અતિદૂરના પાંદડા
સ્ફટિક ટીપાં જેવા દેખાતા હતાં,
આ લાગણી દરેક
મલાઈ કાઢેલા દૂધ જેવી.

તાળુ માર અને ખોલ વણરક્ષ્યા દરવાજે.
બે કબર વચ્ચે કર્મ
સરકી આવશે.
હાર્દ ઇપ્સે એના નદીમુખ
પાસે આરામ કરવા-ચાલુ રાખો.
૨/૧૩/૨૦૧૫

SARASVATĪ’S SCRIBE
I came in search of other gods:
the Vedic deities, the Mahadevis.
I found only a cripple
who limps along a narrow path,
lepers with hands like turnips.
Is this the form a god takes in the global village?
These children defecate
by the sacred river,
which flows into an archipelago of weeds.
The sweet smell of latrines suffuses
every bed I sleep in.
How sunlight is a blessing.
How the smell of shampoo,
or the fading cacophony
of Israeli voices is bliss.
And if it really is Durga Puja,
where is her wahan?
Who would think her tiger’s penis
is being used to treat impotence in China?
Perhaps I am mistaken, today, for Laksmī,
by the mother of a dehydrated infant
who begs a month’s supply of NAN.
See, my hands have multiplied.
To germinate pink lotus flowers.
To empty out a currency in five rupee coins.
How do I explain that I am not Laksmī,
but Sarasvatī’s scribe searching
for a swan’s slender neck, for the right words
to convince her that breastfeeding is safer
than imported milk
mixed with contaminated water.
© 2010, Michelle Cahill
From: Overland, 194, 2010
 
Michelle Cahill
(India)   
Michelle Cahill is a Goan-Anglo-Indian writer who lives in Sydney
1)
LORCA
He stood a moment against the wall
then walked towards the executioner
reached for the mouth of the rifle
and tried to take it from him,
gently, as if a breadknife from
a lover gesticulating.

He stood back against the wall
then walked off again
apologetically, as if from a broken
heart’s call to fight at bar-closing.
But they grabbed him
and knelt him
and bent him over
his prayer now a river of lions

2)

MILLER FARM, CHARLEROI
for Julia Miller

The rain fell all night overtaking itself,
beading off the hill’s hunched coat.
The morning shows a quick patina
of green through a burn-off’s
nested smoke, the sunken light;
the far-off leaves turning
themselves like crystal drops,
this feeling the cream skimmed off
the milk of all feeling.

Unlatch and latch the unattended gate,
between two grave actions
the will slips through.
Though the heart wants for rest
at the mouth of its river – keep on.

© 2010, L.K. Holt
From: Patience, Mutiny
Publisher: John Leonard Press, Melbourne, 2010

Read Full Post »

કેવા પ્રકારના વિશ્વમાં જીવીએ આપણે? તમે પૂછ્યું
જ્યારે પડોશીનું નવું રંગેલું ઘર
અકારણ આગમાં ભસ્મિભૂત થયેલું

કેવા પ્રકારના વિશ્વમાં જીવીએ આપણે?

શહેર જેને ઓળખું છે લાકડાની વાડ કાણી લોકો સાઇકલ પર સવાર
ફેંકે થોડા પૈસા કાણામાં હાથમાં ખોસે ગોળી ખાય અને અસ્થિરપણે વર્તે
ક્યારેક મોટરગાડીમાં અથડાય એ જ સોય દરેક બપોરે

એ પ્રકારના વિશ્વમાં આપણે નિવાસી
૨/૧૫/૨૦૧૫
http://www.upress.pitt.edu/
read poetry here
Peter Meinke
From Wikipedia, the free encyclopedia

Peter Meinke (born 1932) is an American poet and author. He has published 17 books of poems and short stories. The Piano Tuner, won the 1986 Flannery O’Connor Award for Short Fiction. His poetry has received many awards, including 2 NEA Fellowships and 3 prizes from the Poetry Society of America. His work has appeared in The New Yorker, Atlantic Monthly, Poetry, and other magazines.

Contents

1 Biography
2 Works
3 References
4 External links

Biography

Meinke and his wife, the artist Jeanne Clark, have lived in St. Petersburg, Florida since 1966. For 27 years, Meinke was a professor at Eckerd College, where he was a director of the EC Writing Workshop. In February 2004, he was inducted as a foundation member into the Eckerd College Phi Beta Kappa chapter, Zeta of Florida. He also served on the faculty of the Eckerd College’s Third Annual Writers in Paradise Conference in January 2007. From 2003 through 2005, he held the Darden Chair in Creative Writing at Old Dominion University.[1]
Works

Meinke’s published books include:[2]

Unheard Music: Stories (2007)
The Contracted World: New & More Selected Poems (2006)
Zinc Fingers: Poems A to Z (2000)
The Shape of Poetry: A Practical Guide to Writing Poetry (1999)
Scars (1996)
Campocorto (Sow’s ear) (1996)
The Piano Tuner: Stories (1994)
Liquid Paper (1992)
Far from Home (1988)
Night Watch on the Chesapeake (1987)
Underneath the Lantern (1986)
Trying to Surprise God (1981)
The Rat Poems: Or, Rats Live On No Evil Star (1978)
The Night Train & The Golden Bird (1977)
Lines from Neuchatel (1974)
Very Seldom Animals (1969)
Howard Nemerov (1968)
The Legend of Larry, the Lizard (1968)

References

“Writers in Paradise Conference Readings Held Nightly Through Jan. 27”, Eckerd College News Center website, published January 21, 2007.

A list of Meinke’s books on Amazon.com

External links

“Come read along with us” by Margo Hammond, St. Petersburg Times, September 3, 2006.
“National poet laureate cancels Pasco reading” by Lisa Buie, St. Petersburg Times, April 26, 2006.

Read Full Post »

માણસ
મોઢું ખોલી
ગાય માણસ
પાંસળા કાઢી
ગાય પોતાને
હવામાં ફેરવી
વાંસળી માણસ થાય
કશું ના સમજાવાય
વાંસળી
પડી રહે પડખે
અને પવનને વિનવે
અંદર ઊતરી
વગાડે
કમસેકમ
એક છેલ્લું ગીત નાનું.
૦૨/૧૦/૨૦૧૫
ode to the flute

A man sings
by opening his
mouth a man
sings by opening
his lungs by
turning himself into air
a flute can
be made of a man
nothing is explained
a flute lays
on its side
and prays a wind
might enter it
and make of it
at least
a small final song

new pitt poetry series: catalog of unabashed gratitude
Ross Gay
From Wikipedia, the free encyclopedia
Ross Gay
Ross gay 1233.JPG
Born August 1, 1974 (age 40)
Youngstown, Ohio
Occupation Professor
Nationality American
Alma mater Lafayette College;
Sarah Lawrence College;
Temple University
Genre Poetry

Ross Gay is an American poet and professor.

Contents

1 Life
2 Works
3 References
4 External links

Life

Ross Gay was born August 1, 1974 to a Black father and white mother in Youngstown, Ohio, but he grew up in Levittown, Pennsylvania.[1] He received his B.A. from Lafayette College, his MFA in poetry from Sarah Lawrence College,[2] and his Ph.D. in American Literature from Temple University, and is a basketball coach, an occasional demolition man and a painter.

He has taught poetry, art and literature at Lafayette College in Easton, PA and Montclair State University in New Jersey. He now teaches at Indiana University in Bloomington, Indiana and the low-residency MFA in poetry program at Drew University.[3][4]

His poems have appeared in literary journals and magazines including American Poetry Review, Harvard Review, Columbia: A Journal of Poetry and Art, Margie: The American Journal of Poetry and Atlanta Review, and in anthologies including From the Fishouse (Persea Books, 2009).[5] His honors include being a Cave Canem Workshop fellow and a Bread Loaf Writers Conference Tuition Scholar, and he received a grant from the Pennsylvania Council of the Arts.[6][7]
Works

Against Which, CavanKerry Press, 2006, ISBN 9781933880006
Bringing the Shovel Down. University of Pittsburgh Press. 23 January 2011. ISBN 978-0-8229-9119-9.

References

The Southeast Review > Antidote to Distraction: An Interview with Ross Gay
Lafayette College > Alumni News > Ross Gay ’96 Returns to Help Students
Indiana University > IU Newsroom > October 15, 2009 > IU Poet Ross Gay Shares His ‘Waves of Inspiration’
Indiana University – Bloomington > Department of English Faculty > Ross Gay
Persea Books Website > “From the Fishouse’’ Book Page
Interview: The Cortland Review > Issue 41, November 2008 > A Conversation with Ross Gay by Joanna Penn Cooper

Indiana University > IU Newsroom > October 15, 2009 > IU Poet Ross Gay Shares His ‘Waves of Inspiration’

External links

Audio Interview: NHPR > Poet Ross Gay Interviewed by Liz Bulkley > Friday, February 23, 2007
Audio Reading: Ross Gay Reads for From the Fishouse
Interview: The Cortland Review > Issue 41, November 2008 > A Conversation with Ross Gay by Joanna Penn Cooper
Author Page: CavanKerry Press > Author Ross Gay
Poem: The American Poetry Review > Vol. 35, No. 5 > Two Bikers Embrace on Broad Street by Ross Gay
Ploughshares > Authors > Ross Gay

Categories:

Living people
American male poets
Poets from Pennsylvania
Poets from Indiana
American academics
Lafayette College alumni
Sarah Lawrence College alumni
Temple University alumni
Writers from Youngstown, Ohio
Writers from Bloomington, Indiana
People from Bucks County, Pennsylvania
1974 births

Read Full Post »

કઠેરો

( નવો દેશ નવો કવિ મારા અનુવાદના કાવ્ય પર)

કઠેરો
હવે નદી જોઇ શકાય
કઠેરા પાર
બન્ને વેષ્ટન
અને નદી સ્પષ્ટ ઉપસે –
હવે કઠેરો,બન્ને
હાથ,અને નદી ઉપસે…

મારી આંખો,ડગુમગુ ભોટવો
મારૂં શરીર,તીવ્રતા અને ચામડી
ઊભા રૂંવાંટેદાર ભાતમાં
ધપતાં પગલાં
જાય,જાય,જાય એ તરફ પણ
ઢચુપચુ…

ગગનચુંબી ઇમારત એ જ જીવનદાતા પૂલ
ઊંચેથી લોકો વેરવિખેર નદી લાગે,
ઊંચેથી દેખાયેલા લોકો મૂળભૂત સ્વરૂપના,
જૂઓ
જાતે
અને હવે ચાહો તમારા મિત્રોને
જેમ તમે ચાહો
તમને…

હવે નદી જોઇ શકાય
અને કઠેરો,બન્ને હાથ,
અને નદી ઉપસે
અને કઠેરો અને બન્ને હાથ…

ના, કેવળ નદી…
૨/૯/૨૦૧૫

Vahe Arsen > THE BALUSTRADE
(Armenia, 1978)

THE BALUSTRADE
Now the river can be seen
beyond the railings,
both balustrade
and river emerge clearly –
now the balustrade, a pair
of hands, and the river emerge . . .

My eyes, unstable water flasks,
my body, passion and skin
in a goose-bumped pattern
of advancing steps
go, go, go toward but
hesitate . . .

The skyscraper is the same life-giving bridge,
from above the people seem like a scattered river,
the people seen from above in actual size,
see
yourself
and now love your friend
as you love
yourself . . .

Now the river can be seen
and the balustrade, a pair of hands,
and the river emerge
and the balustrade and a pair of hands . . .

No, only the river . . .

Read Full Post »

[અમેરિકાના મૃત્યુ પામેલા સર્જકને અંજલી,એક કવિતા મૃત્યુ પામી છે ,એક શબ્દ મૃત્યુ પામ્યો છે,૮૦ વરસનો કવિ મૃત્યુ પામ્યો છે..]

હું જલસામાંથી નીકળ્યો ત્યારે અજવાળું હતું
જો કે એંસી વટાવ્યા છતાં મારૂ તન
સૌષ્ઠવ હતું.સૂર્ય ચળકતો હમેશ સમ
આત્મનિરિક્ષણની ઊંડી પળો ઉપર.પવન નિશ્વાસ હતો.
અને જૂઓ, કોઈ વૃક્ષને ટેકે અરિસો મૂકી ગયું હતું.
એકલો છું ની ખાતરી કરી,મેં ખમીસ કાઢ્યું.
ઉઘાડા ઘાસના ફૂલોએ ચાંદની ધોયાં માથાં ડોલાવ્યાં.
મેં પેન્ટ કાઢ્યું અને રંગીન કાગડો લાલ વૃક્ષ ફરતે ચકરાયો.
નીચે ખીણમાં તડતડતી નદી ફરી વહેતી થઈ હતી.
કેવું અચરજ કે મારા તનમાં ઊભો રહ્યો હતો વેરાનમાં એકાકી.
હું જાણું છું તમે શું વિચારો છો.હું તમારા જેવો જ હતો એકદા.પણ
હવે મારી સમક્ષના બૃહદ સાથે,અનેક રંગીન વૃક્ષો,અને
નીંદણ-શ્વેત ખેતર,ડૂંગરો અને તળાવ,કેવી રીતે ન હોઊં
હું સ્વક, તનનું આ સ્વપ્ન,પર્વતમાળામાં ?
૧૨/૧૫/૨૦૧૪
OLD MAN LEAVES PARTY
It was clear when I left the party
That though I was over eighty I still had
A beautiful body. The moon shone down as it will
On moments of deep introspection. The wind held its breath.
And look, somebody left a mirror leaning against a tree.
Making sure that I was alone, I took off my shirt.
The flowers of bear grass nodded their moonwashed heads.
I took off my pants and the magpies circled the redwoods.
Down in the valley the creaking river was flowing once more.
How strange that I should stand in the wilds alone with my body.
I know what you are thinking. I was like you once. But now
With so much before me, so many emerald trees, and
Weed-whitened fields, mountains and lakes, how could I not
Be only myself, this dream of flesh, from moment to moment?

© 1998, Mark Strand,11 April 1934 – 29 November 2014
From: Blizzard of One: Poems

Read Full Post »

હું માથુ ઉંચકીશ

તમે હમણા તો મને અટકમાં રાખશો
અને મારી અપેક્ષા હણશો
પણ એ તો ધૂળા જેવું છે
એક દિવસ હું માથૂં ઉંચકીશ.

તમે મારી વેદના ચાતરશો
અને મને માનુસ મોકલશો
પણ એક દિવસ હું માથું ઉંચકીશ.

તમે હકિકત સંતાડશો
અને મને વેદનાથી ભરશો
પણ એક દિવસ હું માથું ઉંચકીશ.

તમે મને ક્યાંક મૂકી દેશો.
મદદ કેમ નથી કરી શકતા મને?
હું પુખ્ત સ્ત્રી નથી
જેને તમારી પાસેથી સહાય અપેક્ષિત છે.
તમે મને પરદેશ ધકેલી દેશો
અને શબ્દથી ભાંડશો
પણ એક દિવસ હું માથું ઉંચકિશ.

તમે મને સજા કરો
જુઠ્ઠાણાથી
અને એક દિવસ હું માથું ઉંચકીશ.

દૂષિત સંસ્મૃતિ મારી વેદનામાં
ખૂપેલી હશે
પણ એક દિવસ હું માથું ઉંચકીશ.

મેં કદાચ છોડી હશે ત્રાસથી ભયભીત જીંદગી
પણ એક દિવસ હું માથું ઉંચકીશ.

વિચારો ભર્યું મારું સત
ગભરાવે છે તમને?
હું આશરો મેળવનાર છું
જે મુક્તિ ચાહે અને
બીજે ક્યાંય જવાનું ના હોય.

તમારે માટે એ અચરજ હશે
કે તમે મારી સાથે જે કઈ કર્યું
હું તમને માફ કરીશ ?

તમે ગમે ત્યાં મને મોકલો
જ્યાં સુધી સૂર્યોદય થ્શે અને ચંદ્ર દેખાશે
હું માથું ઉંચકીશ…

૧૨/૨૩/૨૦૧૪

Hani is a young Somali writer. She writes poetry and prose and pre­vi­ously wrote and pub­lished a small news­pa­per called CC Weekly. Her work is vibrant and her spirit strong. Hani writes from within Aus­tralian Immi­gra­tion Deten­tion where she has been held for 11 months – and where she remains detained. Hani is a lead mem­ber of Writ­ing Through Fences and is work­ing toward her goal of becom­ing a jour­nal­ist. She is an hon­orary mem­ber of PEN International.
 
 
I will rise
You now lock me in deten­tion
and dam­age my hopes
but it’s like dust
and one day I will rise.

You may avoid my sad­ness
and send me to Manus
but one day I will rise.

You may hide the real­ity
and break my heart
but one day I will rise.

You may send me some­where else.
Why can’t you help me?
I may be a female of under age
who needs assis­tance from you.
You may send me to other coun­tries
and shoot me with your words
but one day I will rise.

You may pun­ish me
by say­ing lies
but one day I will rise.

You may kill me with your hate­ful action
but it’s like air
and one day I will rise.

You may never care about my awful past
and enjoy my tears
but one day I will rise.

You may never care about my awful past
and enjoy my tears
but one day I will rise.

I may have bad mem­o­ries
rooted in pain
but one day I will rise.

I may have left a fear­ful life of hor­ror
but one day I will rise.

Does my mind upset you
so full of thoughts?
I am an asy­lum seeker
who seeks for free­dom and doesn’t
have any­where else to go.

Does it come as a sur­prise to you
that what­ever you have done to me
I will for­give you?

Wher­ever you send me
as long as I see the sun rise and the moon come up
I will rise…

Hani Aden,somalia

Read Full Post »

એક કાવ્ય

હું લઈ જાઉં બુધ્ધિશક્તિ જીભ અને ગાલ
કોઈકે કહ્યું, પણ ઉસેટ્યું મારૂ હાર્દ.

આપણે અરવમાં અચરજ પામ્યા,આખું તન
ફરી વળ્યા,આપણા વિચાર આપણામાં

રાખી.બીજી સવારે પર્વત ચઢ્યા
ખોરાક શોધવા,મળ્યું અખાદ્ય.

પછી આપણે હણી નિરપરાધતા.
અમેં છાંડ્યા મગજ જીવ્હા અને ગાલ
અણીશુધ્ધ,  ગ્રહ્યું હાર્દ.

I take the brains the tongue and the cheeks,
one said, but I throw away the heart.

We were stunned into silence, went over the rest
of the body, keeping our thoughts to

ourselves. Climbed up the mountain next morning
to look for food, found inedible.

Then we slaughtered innocence.
We left brains tongue and cheeks
intact, took the heart.

© 2014, Hester Knibbe
© Translation: 2014, Willem Groenewegen
First published on Poetry International, 2015

Nederlands ►
On 28 January 2015, in an at-capacity ceremony at the Kunsthal in Rotterdam, Hester Knibbe’s collection Archaïsch de dieren (Archaic the Animals) was announced as the winner of VSB Poetry Prize, the top Dutch-language poetry prize. Prize jury chairman Peter Vandermeersch, Editor-in-chief of the NRC Handelsblad, presented her with the award, which includes 25,000 euros, a glass sculpture by Maria Roosen, and an invitation to this year’s Poetry International Festival. Also in attendance at the ceremony were Knibbe’s fellow nominees: Piet Gerbrandy, Sasja Janssen, Alfred Schaffer and Peter Verhelst.N

Read Full Post »

Older Posts »