Feeds:
પોસ્ટો
ટિપ્પણીઓ

Archive for જાન્યુઆરી, 2017

1)

લિટન મિલ

મને પકડ, તેં કહ્યું,

જે રીતે પાણી હાથમોજું પકડી રાખે.

શ્યામ, આંગળીહીન,આપણે એને અવલોકીશું

તળાવ પાર રસ્તો જકડતાં,

ક્યારે નિશ્ચિત ન હતાં એ પાણી હતું કે ઊન

જે સજ્જડ ચોંટી રહ્યું.મિલ હવે સુંવાળા ફ્લેટ છે,

અક્કડ-શેકાયેલાં ધુમાડિયાથીમજબૂત

અને તને આરત હયાત ધ્વની

યંત્રોના ખખડાટ અને હડસેલા માટે,

આ કાચસરવરમાં કશુંક સળવળવા

જ્યાં એકદા, તું હતી રહેંટ,

હું,ઝાંખુ રજત જે નિશ્ચિત

પકડવવું અને છોડવું

જાણે એ જકડી શકાય નહીં.

અનુવાદ-૧૨/૩૦/૨૦૧૬

LITTON MILL
Hold me, you said,
the way a glove is held by water.
Black, fingerless, we’d watched it
clutch a path across the pond,
never sure if it was water or wool
that clung fast. The mills are plush apartments now,
flanked by stiff-backed chimneys
and you ache for living voices,
the clank and jostle of machinery,
for something to move in this glassy pool
where once, you were the waterwheel,
I, the dull silver it must
catch and release
as if it can’t be held.
Advertisements

Read Full Post »