Feeds:
પોસ્ટો
ટિપ્પણીઓ

Archive for the ‘પોર્ચ્યુગલ’ Category

તારામાં વિશ્રાંત માણસની ગતિ શોધું છું હું
જે રીતે એ માણસ ભટકે નિરૂદ્દેશ
જે રીતે એ ત્યાગે સઘળૂં અને ઉમેરે વારસઈમાં
હું ઇચ્છું જાણવા પ્રતિક,સિમાચિહ્ન
દિવસના,કેવી રીતે વાંચવા
ધુમાડિયા ઇશારા અને કબૂતરની ઉડાણ પધ્ધતિ- અને
દરેક વસ્તુ જે પહોંચે આપણને અગમથી
હું મથું જાણવા કેવી રીતે ભરું ડગ તારા
માર્ગમાં
જે રીતે માણસ કાઢે ખાસડાં જ્યારે એ વટાવે
સ્વકને ઝરણા સમ

હું તલસું તારા શબ્દ સ્ફોટ ફરીવાર
ઉડુગણ સાથે
જેથી હું અટકાવું એમને અને મુકું અરવમાં
સજીવ
મારા મુખમાં અને મારા હાથમાં
અગ્નિ ઉપર

****

હું તને ચાહું છું ભારે વાહન વ્યવહારમાં
મારા લોહીના પ્રદૂષણ સાથે.
હું મારી વાંછના ઉઘાડી રાખું
કેવળ તારા મોઢામાં શ્વસતા સ્થળે
હે શબ્દ જેને હું ચાહું કચકચ તરીકે
મારી માની,મારાં મિત્રોની, કવિતાની
જે મારા મનમાં છે.
વિચારોથી ભરપૂર હું મળું તારા અરવ
હોઠના મૌનને.
ઢાળું મને તારા મુખના ભંડકિયાથી
કારણ મને શંકા છે હું તને સાંભળી શકીશ
આકાશગંગામાં.
અનુ. ૫/૭/૨૦૧૬

I seek the path of a man who rests in you
The way a man strays from his heart to journey onward
The way he leaves everything and adds to his inheritance

I seek to know symbols, the milestones
Of daytime, how to read
Smoke signals and the flight patterns of pigeons – and all
Things that reach us from the distance

I seek to learn how to keep my feet within your
Roads
The way a man removes his shoes when he must cross
Himself like a stream
And I long for your word bursting once more
With stars

So that I can cut them out and place them in the silence
Alive
In my mouth and in my hands
On fire

*****

I love you in the heavy traffic
With all the pollution in my blood.
I lay bare my desire
The place that breathes only in your mouth
O word that I love like the speech
Of my mother, of my friend, of the poem
I have in mind.
With my head full of ideas I visit the silence
Of your lips.
Mould me with the vault of your mouth
For I suspect that I can hear you
In the firmament.

Daniel Faria, (Portugal, 1971–1999).

Read Full Post »