Feeds:
પોસ્ટો
ટિપ્પણીઓ

Archive for the ‘લાત્વીયા’ Category

૧)

હું ભટકતો ચાલું છું
પગલાં કેમ નથી પાડતો.
ગઈકાલે હું આ તરફ ગયો.
સમગ્ર આયખું હું એ તરફ ગયો છું.

હું પાછળ નહીં જોઉં.
મને ડર છે મારો પડછયો મને નહીં મળે.

‘તું જીવે છે ?જ્યોર્જીયા
એક નશંત સજ્જને મને અચાનક પૂછ્યું.

‘હા,હા’મેં ત્વરિત જવાબ આપ્યો.
‘હા,હા’ મેં કહ્યું
ઝડપી શક્યતાએ.
અનુવાદ:૮/૨૦/૨૦૧૬
યાનિસ એલ્સબર્ગ,લાત્વીયા
૨)

જેવી મારી આંખ પરોઢમાં ખોલું
હું ઝરૂખાનો દરવાજો ઉઘાડીશ,પછી
ઓરડામાં પ્રવેશે ફૂટપાથ અને અવાજ
પોતાની આગવી છબીમાં
.

જાણું છું હું એ કેવળ હયાતી છે.નળમાં
લગભગ પાણી નથી,પણ
સવાર આવશે, જે તમે પીધી,
જે પાણી સમ પી શકાય.

સવાર પોતાને બારીએ લાવશે,
હકિકતમાં સવાર સ્વપ્ન છેઃ
ફૂવારો,શેરી,વીથિ અને ભાગોળ
જાગરૂકપણે

નિશ્ચિત સમે રોજ સ્પર્શાયેલ
ક્ષણભર આંખ પલકાવે
અને એ ક્ષણે કશુંક
દરેક વસ્તુને સ્વકીય રંગથી રંગે.
અનુવાદ:૮/૨૦/૨૦૧૬
રતિ અમાઘલોબેલિ,જ્યોર્જીયા

1) I’m walking and wondering
why I leave no footprints.
I went this way yesterday.
I’ve gone this way all my life.

I won’t look back.
I’m afraid I won’t find my shadow.

‘Are you alive?’
a drunken gentleman suddenly asks me.

‘Yes, yes,’ I answer quickly.
‘Yes, yes,’ I answer
as fast as I can.

Janis Elsbergs
(Latvia, 1969)
2)
As soon as I open my eyes towards morning
I shall open the balcony doors, then
Into the room will come voice and pavement
In its very own image.

I know it’s only existence. In the tap
There’s almost no water, but
Morning will come, which you drank,
Which can be drunk like water.

Morning will bring itself to the window,
Morning is a dream in reality:
The fountain, the street, avenue and square
Cautiously

Are touched by it every day at the appointed time.
It will flicker its eyes for a moment,
And that moment something
Dyes everything in its own colours.

Rati Amaghlobeli
(Georgia, 1977)

http://www.poetryinternationalweb.net

Read Full Post »