Feeds:
પોસ્ટો
ટિપ્પણીઓ

Archive for the ‘સુદાન’ Category

૧) અજોડ

આળસુ બપોર
આ ચાના પ્યાલા સુધી મને તારી સંસ્મૃતિમાંથી વલોવે
અને અચરજ બાથ ભરે

પંચાતથી વ્યસ્ત મિજાજમાં
અત્તરનો દમ સોડાય
જે રસળે
તારી પાછળ

તારા પડછાયામાં સમજુ તારી રંગછટા
સમગ્ર કુથલીમાં વિસ્તરતી–
રે દુષ્ટ!
ગપગોળા સંતના અગમન સમ
તું પાકી ઉંઘમાંથી સરકી આવું
વિચારોથી,તારી તત્કાલીન રમૂજે ગરમ
અનુ૮-૧૭-૨૦૧૪

૨) બત્તી

પાણીમાં
તારા તરફના અરવમાં
આપણને પાસે ખેંચતા અગ્નિમાં
હું તણાઉં–
અને કેવળ તું મને હાંક દૈ શકું

……….
પંખી વસંતમાં પ્રવેશે
જેમ કૉન્ટેક્ટ લેન્સ
તારી આંખો એમનું રહસ્ય ચમકાવે
ચુંબન ઇન્દ્રધનુષને અડકી જાય
વરસાદ વરસે

પણ ગલી મિત્ર રિક્ત
બત્તી બુઝાયેલી
દૂર ધકેલાયેલાં ઘરોમાં
અને વિસરાયેલું હ્રદય એના એકાકી વિભાગોમાં પડઘાય

જે જાય એને તેં તારા અશિષ બક્ષ્યા
અને બાકી નિયતિ પર છોડ્યું

(Al-Saddiq Al-Raddi,Sudan, 1969)

૧)
ONLY
A lazy noon
stirs me from your memory to this glass of tea
and a wondering embrace

In a mood busy with inquisitiveness
I smell the lees of the scent
that lingers
behind you

I sense your shade in the shadows
in the dregs of all that gossip –
Oh you sinner!

Like a rumoured prophet’s advent
you slide from the ripe fruit of sleep
afire with ideas, your flashing wit

૨)
LAMPS
In the water
in silence at your side
in a fire that draws us close
I drift –
and only you can call me

. . . . . . . . . .
A bird enters spring
like a lance
Your eyes flash their secrets
A kiss grazes the rainbow
The rain rains

But the streets are empty of my friends
Lamps are extinguished
in the far-flung houses
and the lost heart echoes in its lonely chamber

You give your blessings to those who depart
and leave the rest to fate

Read Full Post »